﻿<title_newspaper="Sztandar Młodych"> 
<title_article="Za pokojem czy za wojną?"> 
<author_1="L. Zaręba"> 
<author_2=""> 
<language="pl"> 
<style="press"> 
<year="1954"> 
<date="1954-11-24"> 
<month="11"> 
<period="d"> 
<status="1_obieg"> 
<support="paper">

Tak właśnie stoi zagadnienie! Bezpieczeństwa zbiorowe czy podział Europy i remilitaryzacja Niemiec zachodnich? Droga do pokoju, czy do wojny? Ostatnia nota Związku Radzieckiego wymaga od wszystkich państw europejskich zajęcia jasnego stanowiska w tej sprawie. Niektóre koła na Zachodzie usiłują twierdzić, że termin 29 listopada jest za krótki do zorganizowania ogólnoeuropejskiej konferencji w sprawie systemu zbiorowego bezpieczeństwa — udają „zaskoczonych” propozycjami radzieckimi. Zapominają jednak o tym, że już na konferencji berlińskiej w dniu 10 lutego br. minister Mołotow wysunął propozycje utworzenia systemu bezpieczeństwa zbiorowego. Propozycje te ponawiane były w notach z 31 marca br., z 23 lipca w której rząd ZSRR proponował zwołanie ogólnoeuropejskiej konferencji, w nocie z 23 października, wreszcie w ostatniej nocie z dnia 13 listopada br., w której ZSRR sprecyzował termin zwołania konferencji. A więc nie dwa tygodnie, lecz 9 miesięcy miały mocarstwa zachodnie do przygotowania się i ustosunkowania do propozycji radzieckich. Zresztą, jak stwierdził min. Mołotow w odpowiedzi na pytania korespondenta „Prawdy”, termin konferencji można by jeszcze uzgodnić, jeśli mocarstwa zachodnie odroczą debatę nad uchwałami paryskimi i londyńskimi. Na czym polega siła radzieckich propozycji? Istota radzieckiego projektu bezpieczeństwa zbiorowego polega na tym, że uniemożliwia ono rozpętanie agresji, a w wypadku, gdyby któreś z państw zakłóciło pokój zbrojnym atakiem, zbiorowe wystąpienie wszystkich państw europejskich mogłoby szybko przywrócić pokój. Najważniejszą cechą systemu zbiorowego bezpieczeństwa jest to, że uczestnikami jego mogą być wszystkie państwa europejskie, bez względu na panujący ustrój społeczny, a więc zarówno Niemiecka Republika Federalna jak i NRD. U podstaw zbiorowego bezpieczeństwa leży zasada, że w wypadku agresji na jedno z państw, lub na kilka, państw, następuje działanie zbiorowe wszystkich uczestników układu, do interwencji zbrojnej włącznie. Nie ulega wątpliwości, że istnienie takiego systemu, odebrałoby chęć rozpętania agresji nawet najbardziej zagorzałym awanturnikom. 

</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
